Boeken, boeken en nog eens boeken


09-07-2017 Is een dag die ik niet snel meer vergeet. Ik heb het zó naar mijn zin gehad. Via een vriendin heb ik de boekhandel van PIERE leren kennen. Wat mij betreft de leukste boekwinkel van Nederland.
Afgelopen zondag werd er in van Piere een evenement georganiseerd, het: Young Adult Summer book Loving event. Een uitstekende gelegenheid voor jongeren die van boeken houden, om hier meer over te leren en nieuwe mensen te ontmoeten. Midden in de winkel is een Coffeelovers. Je kunt hier heerlijke gebakjes, koffie en andere drankjes halen. Speciaal voor het event kreeg je een luxe broodje en een smoothie. Er zijn verschillende tafels waaraan je kunt zitten in de boekwinkel. Perfect om even uit te rusten, bij te kletsen en te ontspannen.
Naar het evenement kon je boeken meenemen om te ruilen met anderen. Leuk initiatief! Zo krijg je een nieuw boek, zonder ervoor te hoeven betalen.

Er waren verschillende workshops georganiseerd voor het evenement:
– World Building
– Een Skype-interview met auteur Marieke Nijkamp
– Blogworkshop
– Character Building
– Workshop over schrijven
– Bookstagram voor beginners

Zelf heb ik geluisterd naar het Skype-interview en naar de Bookstagram workshop. Ik hoorde geen nieuwe informatie bij de Bookstagram workshop, maar het was wel heel leuk.
Ik heb 5 nieuwe boeken gekocht, omdat er ook speciaal voor dit evenement een aantal aanbiedingen waren. Mijn 5 nieuwe aanwinsten zijn:
– Eleanor & Park
– Holding up the universe
– All the bright places
– The sun is also a star
– Extreem luid & ongelooflijk dichtbij (Ik heb de dwarsligger versie gekocht, omdat het makkelijker is om mee te nemen op vakantie.)
Van deze boeken kun je in de toekomst dus ook een review van mij verwachten!

Ik heb echt ontzettend genoten van het YA evenement. Alles was heel goed en netjes geregeld. Iedereen die bij van Piere werkt is heel vriendelijk en behulpzaam. Er hangt altijd een rustige sfeer. Ondanks het tijdens het evenement wat drukker dan normaal was, kon je alsnog rustig je eigen gang gaan.
Na afloop kreeg iedereen nog een ijsje. Zo eindigde een hele leuke avond.
xoxo Annelotte

book review 5

Hé allemaal,
Vandaag een nieuwe book review over het boek: Boy Seven. Het boek is geschreven door Mirjam Mous. Ik had de flaptekst van dit boek in de boekenwinkel gelezen en het leek me een leuk verhaal. Bijna kocht ik het, maar uiteindelijk ging ik toch voor een ander boek. Gelukkig maar, want mijn zusje kwam thuis met een nieuw boek, Boy Seven!
Als die dan toch in huis is ga ik er gebruik van maken ook. In 1 dag las ik het boek uit. Ik kon niet stoppen met lezen! Ik had antwoorden op mijn vragen nodig!

Het verhaal: (geen spoilers)
Het zal je maar gebeuren… Hij wordt wakker op een verlaten plek. Niets of niemand in de buurt, behalve een rugzak. Hoe kom ik hier? Is natuurlijk de eerste vraag die door je hoofd zou schieten, zo ook bij hem. Maar al snel komt de 2e vraag naar boven: Wie ben ik?
Op een verlaten plek, zonder geheugen met alleen een rugzak in de buurt. Wat zou er in die rugzak zitten? Misschien is die wel van mij. Een telefoon! En er staat een voicemail bericht op. Snel luisteren. En dan hoor ik in mijn eigen stem:“Bel in geen geval de politie.”
Wat nu?

Dit verhaal begint spannend en blijft het hele verhaal door spannend. Zo graag als de hoofdpersoon antwoorden wil, wil jij die als lezer ook. Naarmate het verhaal vordert kom je steeds meer te weten. Maar klopt alles wat je te weten komt wel? En kun je wel iedereen vertrouwen?

Een ontzettend spannend verhaal, waarin je echt meegetrokken wordt door de emoties van de hoofdpersoon. Zeker een aanrader!
xoxo Annelotte

Søstrene Grene shopblog

Hoi allemaal,
Vandaag wilde ik een paar cadeaus kopen en had bedacht daarvoor naar Rotterdam te gaan. Nog leuker leek het me om mijn camera mee te nemen, lekker plaatjes schieten. Sta ik in de Søstrene Grene (het schattigste winkeltje in Rotterdam) klaar om een foto te schieten… NEE…Dit méén je niet! Ben ik met mijn verwarde hoofd vergeten mijn accu in de camera te stoppen. Totaal nutteloos dus om dat ding mee te slepen…zucht.

Gelukkig werd de pijn wat verzacht, doordat ik voor verschillende cadeautjes was geslaagd.
Voor mijzelf heb ik in de Søstrene Grene nog een paar dingetjes kunnen scoren:

Deze super handige zakdoekjes. Handig om mee te nemen in je handtas of je backpack! Het verschil tussen dit pakketje zakdoeken en de “normale” verpakkingen, is dat de zakdoeken nu niet vies of nat kunnen worden in je tas, omdat je de verpakking weer netjes kan sluiten.

Een schattige kaart met sinaasappeltjes, want ik stuur nog heel graag en regelmatig kaarten.
En een zakspiegeltje om mee te nemen in mijn backpack op vakantie.

Pennen kan ik blijven kopen, want ik raak ze altijd kwijt. Daarnaast schrijf ik ook heel veel, dus pennen houden het bij mij nooit zo lang vol.
En weer een nieuwe gum gehaald, want ik vind de gummen die ze bij Søstrene Grene verkopen heel fijn.

Ook dit pakketje van 2 katoenen zakjes heb ik meegenomen. Ik gebruik graag dit soort zakjes i.p.v een toilettas wanneer ik ga backpacken. Het neemt minder ruimte in en weegt minder! (En ik ben gek op alles waar wolkjes op staan.)

Als laatste kocht ik dit schattige katoenen rugzakje. Deze ga ik gebruiken om mijn camera mee op te bergen in mijn backpack.
Daarnaast is het een heel gemakkelijk en licht tasje om wat losse spulletjes in mee te nemen.

In de Søstrene Grene wisselen ze zo vaak van spulletjes, dat het elke keer weer een verassing is wat je er nu weer kunt vinden. Ik ben echt gek op deze winkel! Een mooie bijkomstigheid is dan ook, dat het absoluut niet duur is. Voor dit alles was ik €10,- kwijt.
xoxo Annelotte

Book review 4

Hoi allemaal,
Vandaag mijn review over het boek: Sleeping Giants, wat het eerste boek is van de Thermis Files serie. Het boek is geschreven door Sylvain Neuvel. Ik heb nog nooit eerder een boek van hem gelezen, maar voor alles is een eerste keer!
Toen ik in de boekenwinkel liep viel dit boek mij meteen op. Ik vind de omslag van het boek zó mooi! Natuurlijk moest ik dus even de achterkant lezen. Science Fiction is iets wat me wel bevalt, zo lang het ergens ver in je achterhoofd nog mogelijk zou kunnen zijn. Oké dit werd dus mijn nieuwe boek!

Het verhaal: (geen spoilers)
Rose, die later dr Rose genoemd zal worden, vond toen ze klein was bij toeval een reusachtige hand. De hand was van een bijzonder soort metaal, versierd met encrypties waaruit een turquoise licht kwam. Iets wat zij, of iemand anders, nog nooit had gezien.
Rose wordt een goede dokter en besluit dit vreemde geval tot de bodem uit te zoeken. Waar komt zo’n enorm ding vandaan? Hoe kan het dat die ineens gevonden is? Als er een hand is, zullen er dan ook andere lichaamsdelen zijn? Wat betekenen de encrypties? Komt dit wel van aarde, of zijn we niet alleen in het universum?
Al deze vragen worden op je afgeschoten vanaf het moment dat je het boek begint te lezen.

Het hele boek is ingedeeld in files. Er is iemand die alle informatie van verschillende onderzoekers bij elkaar zoekt. Zo kom je als lezer ook steeds meer te weten. En geloof me, als je dit boek leest wil je alleen maar meer te weten komen!

Af en toe vond ik het boek een beetje langdradig, maar ik begrijp ook wel dat dit een techniek is om het verhaal zo spannend mogelijk te maken. Vanaf het begin tot het eind kom je steeds een stapje dichter bij de “waarheid” achter bepaalde dingen.
Een heel tof boek en ik raad het zeker aan!
Als je niet van science fiction houd zal het boek je waarschijnlijk minder goed bevallen.

Ik ga in ieder geval het 2e boek van de Thermis Files lezen, genaamd: Waking Gods.
Heeft iemand nog een andere boekentip voor mij?
xoxo Annelotte

What I’ve been doing?

Hoi allemaal,
Er zijn een paar dingen die ik het allerliefst doe in mijn vrije tijd. 3 Van die dingen zijn: lezen, knutselen en muziek maken. Nu was ik de afgelopen 2 weken verkouden en schor, dus zingen zat er niet echt in. Meer tijd om te knutselen en lezen dus. En dat betekent ook dat er nieuwe book reviews aankomen!
Voor nu wil ik met jullie delen wat ik de afgelopen tijd heb getekend.
Niet alles is “mooi”, veel dingen zijn uitprobeersels. Toch is het altijd leuk om je proces vast te leggen vind ik. En zoals ik altijd zeg: Het gaat niet om hoe mooi/ lelijk iets is wat je hebt gemaakt. Je hebt er je best op gedaan en dat is goed genoeg!

 
 

xoxo Annelotte

Even ontsnappen

Hoi allemaal,
Soms heb je gewoon even een break nodig. Wat ik dan het liefste doe is lekker knutselen met een goede cd aan. Ik heb dan ook wel het perfecte boek om dit te doen, namelijk: The Imaginary World Of.

Het boek is gemaakt door Keri Smith, die ook Wreck This Journal heeft gemaakt.
Met Wreck This Journal heb ik me ook heel wat uren vermaakt, maar ik vind deze versie nog veel leuker!
De boeken die Keri Smith maakt zijn bedoelt om creatief bezig te zijn. In de boeken vind je allerlei opdrachten waaraan je zelf invulling kan geven. Sommige mensen zullen meer schrijven, anderen meer tekenen of verven en sommigen doen van alles door elkaar, zoals ik!
In mijn boek zul je werkelijk van alles tegenkomen: Stickers, tekeningen, verf, plaatjes uit tijdschriften, stempels, glitters en tekst.

Het leuke aan de boeken van Keri Smith is dat je niet eeuwig zit te staren naar een leeg vel papier, omdat je niet weet wat je moet maken. Zij heeft het al voor je bedacht en jij hoeft het alleen nog uit te voeren. Ook zal niemands boek er hetzelfde uitzien, want iedereen kan de opdrachten anders interpreteren en vormgeven.

Wat ik nou speciaal zo leuk vind aan The Imaginary World Of, is dat niks te gek is. Dit boek geeft jou fantasiewereld weer. Onder water leven, een vliegend huis hebben, ski’s als voeten en werken als pizza eter? Niks is te gek, want het is hoe jou ideale wereld er uit ziet! Zo ontsnap je even uit jou dagelijks leven en is alles hoe jij het graag zou zien.
Een paar voorbeelden van opdrachten die in dit boek staan zijn:
– Verzin een nieuw soort vakantie
– Voeg een park toe
– Verander delen van de echte wereld
– Bedenk personages
– Creëer het onzichtbare

In totaal heb je 157 bladzijden aan plezier om jou wereld zo mooi mogelijk te maken. Gebruik alle materialen die je maar kunt verzinnen en die jou bevallen.
Ik heb er voor gekozen ook de bladzijden zonder opdracht op te pimpen, voor een ultiem vrolijk effect.

Je hebt vaak al meer materiaal in huis dan je denkt, om te kunnen gebruiken. (Oude kranten, tijdschriften, papier, shirts, kaarten enz.)
Tip: Ik koop graag knutselspullen bij de Action.
xoxo Annelotte

Book review 3

Hallo allemaal,
Vandaag wil ik jullie vertellen over het boek: I’ll give you the sun.

Het boek is geschreven door Jandy Nelson en is benoemd tot New York Times bestseller.

Normaal heb ik het niet zo op romans en hou ik van avontuurlijke boeken. Toch is dit boek zeker een positieve review waard! Ik heb het boek geleend van een vriendin en ik ben heel blij dat ik hem heb gelezen.

Het verhaal gaat over een tweeling, Jude en Noah. Hun gezinssituatie is ver van ideaal. Alhoewel ze vroeger 2 handen op 1 buik en ze hun leven aan elkaar danken, is daar tegenwoordig niet veel meer van te merken. Ze leiden allebei hun eigen puber leven, waarin wel overeenkomsten zijn. Liefde, puberen, jongens, feestjes, en kunst.
Moeders droom was altijd dat haar beide kinderen naar de kunstacademie zouden gaan. Noah is goed op weg met zijn tekeningen en portfolio. Jude komt voor een moeilijke opdracht te staan. De vraag is of dit haar wel gaat lukken. Dit is wel de enige manier om deel van de kunstacademie te worden.

In dit boek loop je tegen veel problemen, twijfels en gedachten aan. Het boek zet je zelf ook aan het denken en geeft je nieuwe inzichten.
De schrijfstijl van het boek vind ik erg mooi en gevoelig. Je ziet om en om de hoofdstukken door de ogen van Noah en door die van Jude.
Oma’s wijze woorden komen ook vaak voorbij en dat zorgt voor een leuke afwisseling.

Dit boek raad ik zeker aan! Het is een verhaal met veel spanning en afwisseling. Het verhaal is ook origineel. In dit verhaal is niks zeker en er komen veel wendingen in voor.
xoxo Annelotte

Nieuwe alcohol stiften

Een paar dagen terug heb ik nieuwe Twinmarkers gekocht. Twinmarkers zijn stiften op alcoholbasis. Wat heel tof is aan deze stiften, is dat ze 2 verschillende punten hebben. Een dunne punt aan 1 kant en aan de andere kant een brede punt.

Wat een groot verschil is tussen normale viltstiften en deze stiften op alcoholbasis, is dat je met deze stiften kleuren kunt mengen. Je kunt bijvoorbeeld met rood en geel de kleur oranje mengen. Iets waar ik zelf groot fan van ben en wat ook goed te doen is met deze Twinmarkers, is overgangen maken in kleuren. Doordat de kleurovergangen er zo natuurlijk uit zien kun je ook mooie schaduwen en diepte creëren in je tekeningen.
Wel blijf ik zelf schilderen een makkelijkere techniek vinden. Dit komt vooral omdat, als je een fout maakt met de stiften je deze niet meer weg kunt werken. Bij schilderen ga je over een eventuele fout heen met een nieuwe laag verf.

Aan de andere kant vind ik met Twinmarkers werken ook weer prettig, omdat je er snel mee kunt werken.
Ook is er geen specifiek onderwerp waar de stiften het beste voor te gebruiken zijn. Ik vind bijvoorbeeld landschappen maken heel erg leuk. Mijn zusje tekent graag Disney figuren en daar zijn de stiften ook perfect voor te gebruiken.

Ik heb €4,- betaald voor een pakket van 12 stiften. In totaal heb ik 4 pakketjes gekocht. 1 Met groentinten, 1 met blauwtinten, 1 met geeltinten en 1 met rozen tinten. Ik raad ze zeker aan, omdat het heel leuk is om mee te werken. Je hebt lang plezier van de stiften, want ze gaan niet heel snel leeg.

Belangrijk: Het gaat er niet om wat je maakt, of het “mooi” is of niet, of “goed genoeg”. Het gaat om het plezier wat je er aan beleeft!
xoxo Annelotte

Book review 2

Hoi allemaal,
Vandaag weer tijd voor een nieuwe book review. Dit keer over het boek: Niet wat jij denkt, geschreven door Jiami Jongejan. Jiami is bekend van haar gelijknamige blog en youtube kanaal. Zelf vind ik haar interessant, omdat ze erg creatief is en je haar energie als het ware door je computerscherm heen kan voelen.

Niet wat jij denkt is behalve een autobiografie ook een boek over hoe je jou eigen leven om kunt gooien. Jiami had anorexia. Haar blog en youtube kanaal hebben haar uit het dal geholpen.

Zwarte bladzijden in het boek geven de donkere dagen van Jiami haar leven aan. Op deze bladzijden is heel openlijk geschreven over donkere gedachten en gebeurtenissen die een eetstoornis met zich meebrengt. Dit vond ik heel confronterend en heftig om te lezen, maar toch geeft de herkenning ook rust.
Mooi in dit boek is, dat de bladzijden naar het einde van het boek toe steeds lichter worden. Het zwarte deel in het leven van Jiami ebt steeds verder weg en zo haar eetstoornis ook.

Behalve openheid over anorexia in dit boek, is het verhaal ook mooi. Je ziet hoe Jiami als jonge onderneemster een steeds groter netwerk creëert.
Persoonlijk vind ik het inspirerend om te zien hoe hard werken loont. Dat geeft mij zelf ook een boost om door te gaan.
Ik raad dit boek aan, tenzij je heel gevoelig bent voor het onderwerp eetstoornis/ anorexia. Dit boek kan (te) confronterend zijn.
Het is een mooi verhaal en vooral tof voor jongeren.

Als Jiami van plan is een nieuw boek uit te brengen zou ik het waarschijnlijk kopen!
xoxo Annelotte

Uitspraken van mijn oppaskindjes

Oppassen op jonge kinderen, ik kan me bijna geen leukere baan bedenken. Ik maak dan ook heel veel leuks mee! Hier zijn een aantal uitspraken die mijn oppaskinderen de afgelopen tijd hebben gedaan.

“Ik ben geen mens, want ik mag nog geen Cola.”

– (Tegen mij) “Ik denk dat jij van aardbeien gemaakt bent.”

“Mijn opa weegt al 2 kilo!” (Ze bedoelde dat haar opa 2 meter lang is.)

– (Nadat ik mijn haar had kort geknipt.) “Hé jij bent een jongetje geworden!”

“Je moet harder wassen, anders gaat die vlek er niet af hoor!” (Over mijn permanente tattoo.)

“Volgens mij is de juf van spaghetti gemaakt.”

– Ik zeg tegen mijn zusje en haar vriendin: “Veel plezier girls!” Waarop mijn lieve oppaskindje zegt: “Huh jou zusje heet toch Madelief? Toch geen girls?”

– Oppaskindje: “Heeft jou broer al een baard? Ik: “Ja, als hij zich niet scheert krijgt hij een baard.” Oppaskindje: “Wauw jou broer is echt al een vader!”

– Mijn oppaskindje vroeg zich af of ik nog zou groeien, waarop ik antwoordde dat ik waarschijnlijk niet groter zou worden dan dit. Deze reactie had ik niet verwacht: ”Het gaat er niet om hoe groot je bent, het gaat er om dat je er bent.”

– Oppaskindje: “Kan je even je shirt omhoog doen, dan kan ik even naar je borsten kijken.” Ik leg uit dat ik dit niet doe en waarom het niet netjes is om zoiets te vragen. De reactie was: “Maar ik heb die van mama ook gezien en zij heeft echt van die grote!”

– Oppaskindje: “Papa is gister uit de kast gekomen.” Ik ben op dit moment redelijk in de war, maar gelukkig schoot mama mij te hulp: “Hij kwam uit een lift lopen.”

– Mijn oppaskind vroeg zich af waarom ik niet met de auto was gekomen. Ik leg uit dat ik nog geen rijbewijs heb, waarop hij antwoordde: “Oh dus jij bent nep groot?”

– Ik haal mijn oppaskindje uit school en vraag of ik zijn tas moet dragen. Maar nee dat hoefde niet: Nee, die moet over mijn schouder hangen dat ziet er cool uit.”

“Wat een handige uittrekbare huid.” (Over mijn huidkleurige panty.)

Ah ik kan zo van kinderen genieten!
xoxo Annelotte